مامان جون سلام (۱۴)

مامان جون سلام

در مبحث قبلی، موضوع کند نویسی را به دو دلیل: توجه طلبی ( که مامان جونم را پیش خودم نگه دارم و متقاعدش کنم که به من کمک کند و کار مرا انجام دهد) و تنبلی انگشتان دستان، )مشکل در دست ورزی ) بخاطر بازی با تبلت یا کامپیوتر در سنین پایین، که اجبارا به این منتهی میشود که در نوشتن و کارهای دستی بسیار آهسته شوم. دلیل دیگر میتواند ایراد و انتقاد و تصحیح بیش از حد سالهای پیش باشد. درنتیجه الان میترسم که دوباره اشتباه کنم وخیلی چیزهایی که دوست ندارم مثل: تحقیر،سرزنش و سرکوفت را بشنوم. پس خیلی آهسته خواهم نوشت بررسی کردیم که این آهسته نوشتن، بخاطر دقت کردن بیش از حد است، که معمولا هم چندین بار پاک خواهم کرد که دوباره بنویسم.فقط لطفا بدونید که قصد اذیت شما را ندارم و عمدی نیست، پس نباید مرا سرزنش کنید یا سرکوفت بزنید و یا انتقاد کنید،پس خواهش می کنم که هر چه سریع تر ایراد، انتقاد، سرزنش، سرکوفت و مقایسه کردن را قطع کنید.

جملاتی مثل:
– اینو که بهت نشون داده بودم، پس چرا ….؟
– درست بنویس
– چقدر طولش میدی، اینکه کاری نداره …
– چند بار بهت بگم؟
– چرا نمیتونی یاد بگیری؟
– چرا اینجوری میکنی؟
– ببین فلانی هم همکلاسی تو است ولی نگاه کن اصلا این مشکل ها رو نداره.
– چرا تو نمیتوانی مثل برادر یا خواهرت…
– اینطوری ادامه بدی، بزرگ بشی هیچی نمیشی
– چندبار توضیح بدم مگه خنگی؟
– چقدر زشت و کثیف نوشتی
– زود باش دیگه
– ببین منو چقدر اذیت میکنی؟
– چقدر باید از دست تو بکشم
– برای یه مشق کوچیک چقدر باید جون بکنی؟ جون بکن دیگه
– …..

شش سال ازم ایراد گرفتید فرقی نمیکرد، هر کارم ایراد داشت ، برچسبهایی چون تنبل، سر به هوا، دست و پا چلفتی، فسفسو، قلدور، لجباز ، بی ادب، فضول، بچه بد ، اذیت نکن و …. بهم دادید. هر کدام از این برچسب ها خودش در وجود من برنامه ریزی میشد، بدون اینکه شما بخواهید یا خودم بخواهم. چون تکرار میشد درونی شد و به مرور زمان همون برچسب ها شدم. چون تمام دنیای من شما دو تا بودید و هستید پس هرچی شما ها میگویید درست است. لقب های منفی باعث تحقیرم میشوند و لقبهای عالی مثل تو بهترینی ، مگه از تو بهتر هم کسی میتونه؟ و … مرا خود شیفته میکنند، دیگه فکر میکنم عاقل شده ام همه چیز را میدانم و … پس حد اعتدال، فقط کارهایم را ببینید و اینکه دارم تلاش میکنم را تشویق کنید. حتی اگر آهسته مشقم را مینویسم، مهم این است که دارم مشقم را مینویسم. این چیزی است که باید در درجه اول مهم باشد و احساس مثبت به من میدهد. من ممکن است جزو گروهی از بچه ها باشم که همیشه ازشان انتظار میرفت که کارهایشان را به نحو احسنت انجام دهند. در نتیجه در کلاس اول هم همین را میخواهید و به خاطر خواسته شما آهسته مینویسیم که اشکال پیش نیاید و شما خوشحال شوید. چون باید هم خیلی خوش خط باشد ، هم خیلی تمیز و مرتب و هم هیچ غلطی نداشته باشد . این به نظرتان انتظارات بیش از حد توانایی من کوچولو نیست؟ من ممکن است جزو گروهی از بچه ها باشم که خیلی خیالبافی میکنم ( این هم یک دلیل دیگر) بیشتر در رویا به سر میبرم تا مشقم را بنویسم. بنابراین بیشتر از بچه های دیگر نیاز به زمان خواهم داشت تا تکالیفم تمام شوند.

خوب عزیزانم تمام دلایل مربوط به کند نویسی را با شما مطرح کردیم و راه حل ها را در پست بعدی برایتان میگوییم.
البته یک دلیل آخر هم میتواند کند ذهنی باشد، که با یک تست هوش میتوانید مطمئن شوید.