مامان جون سلام 6
اکتبر 11, 2017
مامان جون سلام 8
اکتبر 25, 2017

یادته در مورده چراغ قرمز ،چراغ راهنمای خونمون برات گفتم یه نکته مهم اینکه برای گوشه ، لطفا صندلی رو هم انتخاب نکن.چون اون موقع حالت نشستن روی صندلی برایم منفی می شود و بعد ها برای نشستن روی صندلی و انجام دادن تکالیفم مشکل پیدا خواهم کرد.
حالا می ریم سراغ قسمت قشنگ ماجرا و اونم چیزی نیست به جز چراغ سبز ، الان صحبت سر رفتارهایی است که شما رو خوشحال می کنه و می خواهید که تکرار شوند و ملکه ذهنم شوند.

در این مورد باید بهم پاداش بدهید.
منظورم از پاداش یک هدیه ی بزرگ و گرون نیست ، بلکه چیزهای خوردنی کوچک و خوش مزه ای که دوست دارم و یا حتی یک بغل کردن طولانی با چند بوسه.
مثلا یک بسته پاستیل بخرید و بگذارید تو کیفتان که حتی بیرون از خانه هم وقتی رفتار مثبتی از من سر زد بتوانید تشویقم کنید.این طوری شما از سه ابزار توجه برای رفتار مثبتم استفاده کردید پس من هم تکرارش می کنم.
بیشتر سعی کنید انرژی و وقتتان را برای تشویق رفتارهای مثبتم خرج کنید و دقیق باشید که آن ها را ببینید تا رفتارهای منفی ام.
تازه یادتون نره که خیلی کیف میکنم وقتی می شنوم که برای مامان بزرگ و بابا بزرگ یا خاله ها و عمه هایم هم تعریف کنید ، رفتارهای مثبت را می گویم ولی لطفا از رفتارهای منفی ام با صدای بلند برای کسی تعریف نکنید.با این کارتان مرا کوچیک و سرافکنده می کنید و احساس بد بودن ، دوست نداشتنی بودن و گناه را در درونم تقویت می کنید.
فقط کافیه با تعریف کردن از کارهای مثبتم بدون دروغ گفتن و شاخ و برگ اضافه دادن ،صحبت کنید حتما به همان هدفی که می خواهید می رسید مطمئن باشید.
اگر یه چیزهایی الکی بهش اضافه کنید من می فهمم که و احساس بدی می کنم چون فکر می کنم کارم انقدر خوب نبوده که رضایت شما را جلب کند ؛ در نتیجه احساس نا توانی را در من تقویت می کنید.
مامان جونم و بابای عزیزم ،حالا می رسیم سر رنگ زرد که مهم ترین کلید تربیتی به حساب می آید.

اون چیزی نیست غیر از بی توجهی
بی توجهی یعنی چی ؟
یعنی هر کار یا رفتاری که انجام می دهم با کمک چراغ راهنما می توانید عکس العمل درست را داشته باشید.
مثلا به خواسته ام نرسیدم و خودم را روی زمین می اندازم و با پاهایم به زمین می کوبم، یک لحظه تامل.
1-آیا این رفتار خطرناک است ؟ نه
پس لازم به تنبیه نیست

2-آیا این رفتار را دوست دارم؟ نه
پس لازم به پاداش هم نیست

3-پس چی موند؟ چراغ زرد یعنی بی توجهی.نه نگاهم کنید، نه چیزی بهم بگید و نه کاری با من داشته باشید، چون از هیچ کدام از ابزارهای “توجه” استفاده نکردید ، پس این رفتار در دفتر زندگیم ثبت نخواهد شد.
ممکن است تکرار کنم تا مطمئن شوم و اگر دوباره بی توجهی ببینم لازم نمی بینم تکرار کنم.
شما باید خودتون را به کار و یا چیز دیگری مشغول کنید.
ولی به محض اینکه ساکت شدم فوری بهم توجه کنید و اگر تا بهم توجه کردید ، دوباره شروع کردم فورا دوباره بی توجهی تا بفهمم دقیقا کدوم رفتارم بود که شما نپسندیدید .
مامان و بابا خیلی خیلی خیلی مهم است که روی حرفتان بایستید و استقامت داشته باشید چه مهمان داشته باشیم و چه مهمان نداشته باشیم ، چه در مهمانی باشیم و چه در مهمانی نباشیم، چه در کوچه خیابان معرکه بگیرم و همه توجه کنند و چه هیچ کس توجه نکند.
اگر بهم بگید “بگذار برسیم خونه بعد حسابتو می رسم ” تا برسیم خونه من یادم رفته و هر گونه تنبیه در من حس بی عدالتی را بیدار می کند.
پس چه تنبیه و چه تشویق در همان لحظه و همان جا.
البته اگر مهمان باشیم ، بهتر است یواش بیایی طرفم دستم را با کمی فشار بگیری و یواش بهم بگی “بیا کارت دارم” و وقتی از جمع بیرون آمدیم، از اون فضایی که در اختیار داری استفاده کن و بگو می دونی که چون این رفتار خطرناک بود و وقتی بهت گفتم گوش نکردی و تکرار کردی باید الان بروی داخل گوشه.
فقط مامانی چون تو مهمونی و بازی و شادی زیاده اگر فقط چند لحظه هم من رو در گوشه بگذاری کافیه.
مامان جون و بابا جونم ،دوستتون دارم ،خیلی زیاد. ما می تونیم و حتما در کنار هم موفق می شویم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *