مامان جون سلام 10
نوامبر 15, 2017
مامان جون سلام 12
دسامبر 13, 2017

مامان جون سلام

یادته اون روزی که با هم رفتیم خرید و من دو سال و نیمم بود.

همون روز که تو مغازه ماشینه رو می خواستم و شما گفتی “نه”

من اول از بهترین سلاح یک بچه  که گریه کردنه استفاده کردم وبرای اینکه ساکت شوم و چون از دیگران خجالت کشیدی آنرا برایم خریدی که فقط ساکت شوم.

این عمل تو یعنی”توجه” به گریه کردنم، پس منم تو دفتر زندگیم ثبت شد  که برای به دست آوردن خواسته هایم باید گریه کنم.

میدونید که من موجودی خودمحورم یعنی ذات ما بچه ها خود محوری است و برای زیبا و بهتر زندگی کردن باید همه جوره تلاشمان را بکنیم. حالا طبق عکس العمل خودت ،یعنی شما از “ابزارهای توجه” (قبلا توضیح داده شد) برای گریه کردنم استفاده کردید.

از این به بعد وقتی خواسته ای دارم و شما قبول نمی کنید از تجربه ام که “گریه کردن” بود استفاده می کنم.

زمانی که شما بخواهید به گریه کردنم توجه نکنید راه بعدی که امتحان خواهم کرد خود را روی زمین انداختن و پا کوبیدن و جیغ و داد کردن است.

من احساس کردم و فهمیدم که شما بخاطر خجالت کشیدن از دیگران هم که شده، خواسته ام را برآورده می کنید.

اگر می خواهید هم به خودتان و هم به من کمک کنید باید جلوی این رفتارها را بگیرید.

چه طوری ؟

کاری ندارد با کمی صبر و تحمل درست می شود.

اول از همه مدتی با من خرید نروید و تمرینات را در منزل انجام دهید تا من تغییر کنم و تغییرات را یاد بگیرم. پس وقتی در منزل برای رسیدن به خواسته ام برنامه ام (که بخاطر عکس العمل شما ) یاد گرفتم و اجرا می کنم ، شما به چراغ راهنمای رفتاری نگاه می کنید:

آیا گریه کردنم و یا جیغ زدنم خطرناکه؟ نه،پس قرمز نیست تنبیه هم لازم نیست

آیا پا کوبیدن و خود را به زمین زدن خطرناکه؟ نه ، پس قرمز نیست  تنبیه هم لازم نیست

آیا رفتاری پسندیده و زیباست؟ نه ، پس سبز هم نیست.پاداش هم لازم نیست.

پس می ماند کلید تربیت در مقابل رفتارهایی که نمی پسندید ،

زرد = بی توجهی

برای همین می گویم اول از فضای منزل شروع کنید چون معلومه اگر بچه سالمی باشم ، مقاومت خواهم کرد.

در زمینه ی توجه طلبی ،استقامت من کودک ،از شما بزرگسالان بیشتر است و این بی توجهی به رفتار ناپسند را باید بفهمم.

چند بار امتحان خواهم کرد اگر جواب همان بی توجهی بود پس قضیه حل می شود، وقتی قضیه بهتر شد میتوانیم با هم برویم خرید:

*اگر رفتار منفی را تکرار کردم که کلید همان بی توجهی است حتی در مغازه از دیگران هم خواهش کنید توجهی نکنند.

*اگر رفتار منفی را تکرار نکردم ، وقتی کارتون تموم شد برایم بدون سوال کردن یک آبنبات یا یک چیز کوچولو موچولو بگیرید و بهم بگویید “این برای تشکر از رفتار عالیت است که مرا خیلی خیلی خوشحال کرد. برای همین می خواستم من هم تو را خوشحال کنم و بهت بگویم که خرید کردن با تو خیلی خوبه، ممنون که با من اومدی.

لطفا این تجربه مثبت را شب  برای پدرم البته با صدای بلند که من هم بشنوم تعریف کنید ، که چقدر امروز بهمون خوش گذشته و شما چقدر راحت به تمام کارهایتان رسیدید و …

خرید بعدی بعد از اتمام خرید بدون برنامه دو چیز کوچک را انتخاب کنید و از من بپرسید “کدومش را می خواهی ؟”

این یا آن؟

اینطوری نه بحث جدید پیش می آید نه ناراحتی.چون می دونید که برای ما  بچه ها اندازه ، معیار است

هرچه بزرگتر بهتر.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *