اسباب بازی پسرانه یا اسباب بازی دخترانه

اسباب بازی پسرانه یا اسباب بازی دخترانه

آیا اسباب بازی جنسیت دارد؟

بیشتر ما فکر می کنیم دخترها فقط باید صورتی بپوشند و عروسک بازی کنند و پسرها فقط به ماشین و تفنگ علاقه دارند

فرض کنید هوس ماشین بازی به سر دختر کوچکی بیفتد و یا پسر بچه ای بخواهد با عروسک بازی کند.ممکن است پدر و مادر تعجب کنند و حتی نگران شوند که نکند بچه شان مشکلی دارد! حتی بعضی والدین از اینکه بچه شان با یک اسباب بازی خاص خیلی بیشتر بازی می کند، نگران می شوند، اما تحقیقات متعدد نشان داده اگر پیش روی دختر کوچکی اسباب بازی های مختلف قرار گیرد، حتی اگر هیچ مداخله ای انجام نشود، بیشتر به سمت اسباب بازی های دخترانه، نرم، بغل کردنی، عروسک ها و… می رود. اگر پسربچه ای در این شرایط قرار گیرد، اسباب بازی های پسرانه را انتخاب می کند که هیجان، رقابت، حرکت دارد و بازی با آنها تحرک بیشتری می طلبد.

نقش محیط را هم نمی توان نادیده گرفت چون اسباب بازی ها فقط دخترانه یا پسرانه نیستند. اسباب بازی های خنثی مثل بازی های فکری، لگوها، پازل و… هم داریم که برای هر دو جنس مناسب هستند و بچه ها آنها را هم انتخاب می کنند.

اگر واقعا هدف پدر و مادر این است که اسباب بازی خلاقیت و مهارت حل مساله را در فرزندشان افزایش دهد، باید خودشان به او بفهمانند دختر یا پسر است چون خیلی اهمیت دارد که کودک با جنسیت خود آشنا شود و بفهمد بخشی از هویت او به جنسیتش ربط دارد.

بازی با اسباب بازی های جنس مخالف ممنوع نیست

اینکه کودکی گاهی تمایل داشته باشد با اسباب بازی هایی که بیشتر مناسب جنس مخالف به نظر می رسد بازی کند هم نگران کننده نیست. اسباب بازی دخترانه و یا اسباب بازی پسرانه فقط و فقط خاص استفاده آن جنسیت ساخته نشده اند

دروغگویی

دروغگویی

دروغ گفتن ممنوع

گاهی اوقات از روی دوست داشتن و برای محافظت از بچه هایمان دروغ میگوییم. اما این را بدانیم که دروغ گفتن هیچ مزیتی برای بچه ها ندارد و فقط و فقط انها را تبدیل به یک آدم دروغگو میکند. و مطمئنم که هیچکدام از ما چنین چیزی رو نمیخواهیم. پس دروغ گفتن را متوقف کنیم و هم با خودمان و هم با فرزندانمان صادق باشیم. به جای دروغ به بچه، توضیح بدهید که به عنوان مثال چون میخواهیم مسافرت برویم نمیتوانیم برای سینما پول خرج کنیم. به آنها بفهمانید که گاهی اوقات برای رسیدن به  یک سرگرمی خاص باید بعضی چیزها را فدا کرد. با این کار نه تنها درس زندگی به  او دادید بلکه دروغگو هم نشدید. به جای دروغ، دانستن حقیقت راه بهتری برای رشد و  تربیت کودکان است. همه پدر و مادرها میخواهند که این اعتماد را داشته باشند، اما ناخواسته با دروغ های کوچکی که میگویند و متوجه آنها نیستند، این اعتماد را کم رنگ میکنند.

بچه ها را شجاع و قوی بزرگ کنید

بچه ها را شجاع و قوی بزرگ کنید

همه بچه ها شجاع و قوی اند اگر !!

والدین عزیز شما می‌توانید با عشق و محبت صحیح و آموزش اصولی به کودکان کمک کنید تا بچه ها را به عنوان افرادی شجاع و قوی بزرگ کنید. تربیت فرزند شجاع بدون این که به دیگران بی‌ادبی کند و شجاعت و گستاخی را اشتباه نگیرد، کار چندان سختی نیست. شاید گاهی دانستن این که کودک شما از چه چیزی می‌ترسد و دقیقا چه موقعیتی است که باعث ایجاد حس ترس و نگرانی در او می‌شود، سخت باشد. بعضی از بچه‌ها از سگ یا حیوانات دیگر می‌ترسند و برخی دیگر با قرار گرفتن در محیطی جدید مانند مدرسه یا ورزشگاه دچار استرس و ترس شدید خواهند شد. تربیت فرزند شجاع قواعد و اصولی دارد و باید بدانید که ترس‌ها در هر کودکی با دیگری متفاوت است و هر کودکی نسبت به یک چیز  متفاوت عکس العمل نشان می‌دهد. مهم‌ترین نکته برای تربیت فرزند شجاع شناخت راه‌ حل‌های هوشمندانه و اصولی برخورد با این ترس‌ها است.

یکی از بهترین راه‌های برخورد اصولی با ترس در کودکان  «همدلی» کردن با آن‌ها است . هرگز به حال کودک تاسف نخورید و برای او دلسوزی نکنید، کودکان خیلی خوب تفاوت همدلی و دلسوزی را می‌فهمند.

ایجاد انگیزه

ایجاد انگیزه

چرا ایجاد انگیزه برای کودکان اینقدر سخت است؟

ما پدر و مادرها اغلب، باورِ نادرست و خنده‌داری داریم که فرزندانمان به حرف‌های ما توجه نمی‌کنند مگر آنکه گوش‌شان را بپیچانیم. ولی واقعیت این است که تلاش‌های شما برای ایجاد انگیزه در فرزند‌تان، احتمالا نتیجه‌ی منفی دارند. شما نمی‌توانید فرزندتان را مجبور کنید که به درس خواندن اهمیت بدهد، فقط به این دلیل که برای شما مهم است و ممکن است با این کار مانع از ایجاد انگیزه در او بشوید. بدتر از همه این است که فشار و تلاش برای ایجاد انگیزه در کودک، معمولا تبدیل به جنگِ قدرت می‌شود. والدین، اغلب خودشان را مسئول عاقبت فرزندان در زندگی می‌دانند، ولی باید بدانید که هرگز این‌طور نیست و در نهایت، خود فرزند، مسئول انتخاب‌هایش است. ولی از آنجا که فکر می‌کنیم موفقیت فرزندان به ما بستگی دارد،  وارد حوزه‌ای  می‌شویم  که به آن تعلق نداریم. به ما آموخته‌اند که باید به طریقی، فرزندمان را کنترل کنیم، بنابراین بیشتر ما، بدون فکر کردن وارد حریم آنها می‌شویم. ما فکر می‌کنیم که باید به  کودکان  انگیزه بدهیم  تا چیزهای خاصی را در زندگی بخواهند، ولی این کار فقط موجب می‌شود تا آنها در برابر ما واکنش نشان بدهند. یکی از راه های انگیزه به بچه ها آموزش های غیر مستقیم است مثل آموزش از طریق بازی به عنوان مثال برخی از پازل های آموزشی برای یادگیری و تقویت تمرکز و دقت بسیار عالی هستند.

ایجاد اعتماد بنفس

ایجاد اعتماد بنفس

ایجاد اعتماد بنفس در کودک

كودك  هر انساني، منحصر به فرد است و مي تواند مانند يك قهرمان بدرخشد. اگر با عشق از او حمايت كنيد و باورش كنيد هرگز دچار احساس كمبود و حقارت كه مانع موفقيت است نخواهد شد. در عوض حس خود دوستي و اعتماد به نفس در او تقويت خواهد شد كه هر دو از ابزار آزاد كردن توان بالقوه است. با تقويت خود دوستي، اعتماد به نفس در كودك مهيا مي شود. اگر شما  فرزندتان را باور كنيد، او نيز خود را باور خواهد كرد. فرزند شما از همين حالا هم از تيز هوشي فطری برخوردار است. زيرا استعداد داشتن قدرت ذهني خارق العاده بالقوه در مغز وجود دارد. كودك شما از توان بالايي براي اختراع كردن برخوردار است و موهبت داشتن ذهني با تخيلات و خلاقيت هاي رنگي و قوي به او عطا شده است.

اعتماد، حمايت، داده هاي ذهني و اعتقاد  شماست که به فرزندتان امكان می دهد تا همه ويژگيهای ذاتی اش را با موفقيت بروز دهد.

کودکان مستعد یادگیری هستند

کودکان مستعد یادگیری هستند

کودکان آن گونه می شوند که والدینشان هستند.

کودکان در سنین پایین تر بسیار مستعد یادگیری هستند. الگوپذیری کودکان از والدین مهمترین عامل در شکل‌گیری رفتار کودک می‌باشد. کودکان از محیط و رفتار والدینشان یاد می‌گیرند، نه از توصیه‌های والدین. کودکان در این سنین به بزرگترهای خود نگاه می کنند، کارهای آن ها را یاد می گیرند و به سرعت تکرار می کنند. کودکان آن گونه می‌شوند که والدینشان هستند، آنچه که در جلوی کودک انجام می‌دهید یا می‌گویید بر تفکر و رفتار او اثر می‌گذارد چون شما الگوهای کودک محسوب می‌شوید. پتانسیل کودک برای مشاهده و تقلید، کیفیت شگفت انگیزی دارد. دانشمندان به این ویژگی کودک الگوپذیری می‌گویند. کودکان  حرف زدن را از طریق مشاهده و تقلید کردن یاد می‌گیرند.

همچنین نگرش‌ها و ترجیحات شخصی و حتی برخی از عادات را از این طریق می‌آموزند. بنابراین والدین بر یادگیری کودکان نفوذ زیادی دارند و لازم است که در مورد رفتار خود به دقت فکر کنند. به همین دلیل توصیه می شود که  الگوی خوبی برای کودکان و فرزندانمان باشیم

تنبیه کم اثرترین ابزار یادگیری و اصلاح رفتار

تنبیه کم اثرترین ابزار یادگیری و اصلاح رفتار

برای رفتارهای درست تقویت مثبت ایجاد کنید

تنبیه کم اثرترین ابزار یادگیری و اصلاح رفتار است. برای مثال تکالیف زیاد به ویژه جریمه کردن از ارزش یادگیری تهی است و سبب بی میلی تحصیلی میشود. در تنبیه، باید عمل کودک نکوهش شود، نه شخصیت او. بهترین روش کاهش رفتارهای «نادرست» این است که برای رفتارهای «درست» تقویت مثبت فراوانی ایجاد کنید.

تقویت مثبت شامل تمام پیامدهای خوشایندی است که در پی رفتار می‌آیند و تکرار آن رفتار را تقویت می‌کنند. به جای تنبیه رفتارهای نادرست کودک، سعی کنید مچ او را در زمان‌هایی که کارهای خوب می‌کند بگیرید. از کارهای خوبش تقدیر کنید، این توجه مثبت را به دفعات و به صورت همیشگی انجام دهید. در عین حال مطمئن شوید که کودک در پی کار نادرستی که انجام می‌دهد پاداشی نمی‌گیرد. برای مثال از انجام تکالیف یا وظایفش در منزل معاف نمی‌شود یا از دیگران توجه دریافت نمی‌کند. پدر و مادر خوب از روش‌های غیرخشن و متناسب با سن کودک برای تربیت او  استفاده  می‌کنند. والدین علاوه  بر  اینکه باید الگوی مثبتی برای کودکانشان باشند باید در صورت مشاهده‌ی رفتار نادرست با ایجاد انگیزه برای انجام کار درست، بازداشتن کودک از کار نادرست و غلط و تعیین حد و مرزی محکم و منطقی به او پاسخ دهند.

اگر می خواهید کودکتان کتاب خوان باشد پس لطفا کتاب بخوانید و یا اگر می خواهید حتی هنگام بازی هم آموزش ببیند و بازی هایش هدفمند باشند در بازی های هدفنمد و درست همراهیش کنید.

کودک درون

کودک درون

کودک شاد، انسان موفق فرداست

اگر پدر ها و یا مادران کودک درون‌شان شیطنت کند ، زندگی در خانه جریان می‌یابد، اگر خنده، اگر شادی، اگر شوخی و اگر همه با هم بازی کنند همه اهل خانه را به زندگی نوید می‌دهند و فضای خانه را فضایی جذاب و رویایی می کنند. انتقال شادی از پدران و مادران  به کودکان میسر است. کودکان همین چند سال را برای شادی و بازی وقت دارند، کودک شاد امروز، انسان موفق و خوشبخت فرداست.

مسئولیت پذیری و مستقل شدن

مسئولیت پذیری و مستقل شدن

مسئولیت دادن نه به عنوان وظیفه بلکه یک لذت

اگر والدین بخواهند فرزندانشان را به حال خود رها کنند، دائما باید شاهد بینظمی های وی باشند و اگر هم دائما کارهای فرزند را بر عهده بگیرند او هیچگاه مستقل شدن و مسئولیت پذیری را نمی آموزند. اولین کاری که باید بکنید این است که مسئولیت دادن را نه به‌عنوان یک وظیفه بلکه به‌عنوان یک لذت برای کودکتان تعریف کنید. همه‌ی بچه‌ها خود را به عنوان فردی مسئولیت پذیر و قدرتمند می‌بینند و فکر می‌کنند توانایی انجام هر کاری را دارند. آنها برای داشتن اعتماد به نفس و برای معنی دادن به زندگیشان به این اطمینان نیاز دارند. کودکان نمی‌خواهند فقط نازپرورده باشند. آنها هم مانند ما نیاز دارند که احساس کنند برای دنیا مهم هستند و کارهایشان تأثیر مثبتی بر روی دنیا می‌گذارد. پس نیازی نیست کاری کنید که فرزندتان با مسئولیت پذیری کارهایش را انجام بدهد، فقط کافی‌ است به او یاد بدهید این قدرت را دارد که تأثیر مثبتی روی دنیا بگذارد. در نهایت کودکان همان‌قدر که آنها را تشویق کنید، مسئولیت پذیر می شوند

دعوای والدین و سلامت روانی

دعوای والدین و سلامت روانی

الگوهای رفتاری ناسازگار

دعوای والدین باعث می شود تا فرزندان در برابر استرس بسیار ضعف نشان دهند و همین امر باعث می شود تا سلامت روانی آن ها تحت تاثیر قرار گیرد. طبق تحقیقات انجام شده توسط محققان دعوای میان والدین باعث می شود تا فرزندان از مشکلات روانی رنج ببرند و در خوشبختی آینده آن ها تاثیر منفی بگذارد. الگوهای رفتاری ناسازگار در بچه ها زمانی شکل می گیرد که می خواهند خود را با دعواها و مشاجرات پدر و مادر وفق دهند. آنها گریه می کنند، علائمی از ترس نشان می دهند، در دعوای والدین دخالت می کنند و فرار میکنند. کودکانی که از نظر هیجانی کمتر احساس امنیت داشتند مشکلات روانی بیشتری داشتند، مانند علائم افسردگی و اضطراب و نیز مشکلات رفتاری. دعواهای متعدد در بین والدین موجب می شود قادر به کنترل فرزندان خود نباشند. اغلب کودکان نمی توانند درک کنند که ممکن است والدین با یکدیگر دعوا و بحث کنند ولی همچنان یکدیگر را دوست داشته باشند. گاهی دعوا کردن دراین کودکان حساسیت و اضطراب را به  همراه خواهد داشت و  تاثیر بسزایی در اعتماد بنفس و عزت نفس کودک دارد

کودکان دانشمند

کودکان دانشمند

دوران ابتدایی

دوران ابتدایی برای دانشمند شدن کودکان نیست، بلکه برای چشیدن طعم خواندن و نوشتن است. با سخت گیری و ایجاد استرس این لذت را از کودکان نگیرید . دوره دبستان، دوره آرامش قبل از طوفان نام دارد، چون کودک در این مرحله به ثبات و آرامش دست می یابد. در این مقطع  شخصیت  کودک  به  تدریج  رشد و تکامل پیدا  می کند و هیچ گونه بحران هویت و اختلال عاطفی در کودکان بهنجار مشاهده نمی شود. این مرحله، دوره عقل و دانایی است  و  به آن دوران ” بلوغ کودکی ” اطلاق می شود، یعنی  در  مرحله  کودکی، نوعی بلوغ محسوب می شود.

عشق بی قید و شرط

عشق بی قید و شرط

کودک باید احساس کند پدر و مادرش او را دوست دارند

عشق بی قید و شرط یعنی عشق کاملی که فرزندتان را برای آنچه که هست می پذیرید و تایید می کنید، نه برای کاری که انجام میدهد. کودک باید احساس کند پدر و مادرش او را دوست دارند، همان‌طور که هست و همان‌طور که رفتار می‌کند او را می‌خواهند. البته پدر و مادر باید ویژگی‌های خاص و منحصر به‌ فرد کودک را نیز به او یادآوری کنند و نشان دهند که متوجه خصوصیات خاص و مثبت او هستند، اما این نباید باعث شود که فقط برای داشتن چنین ویژگی‌هایی کودک را دوست داشته باشند. عشق بی قید و شرط باعث ایجاد عزت نفس و اعتماد به نفس دایمی و خود ارزشمندی و خود باوری در کودک می شود. کودکانی که محبت واقعی می بینند حس نیرومندی از امنیت دارند و کمتر  محتاج محبت  هستند .

در واقع سالم ترین افراد کسانی هستند که عشق خود را به راحتی به دیگران ابراز می کنند، زیرا با عشق و محبت صریح و بی قید و شرط والدین خود بزرگ شدند.

کسب استقلال و مهارت

کسب استقلال و مهارت

بچه ها باید بتوانند مستقل عمل کنند

به بچه ها فرصت دهید تا توانایی‌های خود را بیازمایند. آنها باید بتوانند مستقل عمل کنند. نگران خطاهایش نباشید، هر تجربه برای کودک آزمونی است تا در آینده بهتر عمل کند. کسب استقلال و مهارت در کودکان از سال های اولیه تولد او شروع می شود و بچه ها به طور طبیعی و غریزی دوست دارند کارهایشان را خودشان انجام بدهند و یاد بگیرند. استقلال وعزت نفس ارتباطی عمیق با یکدیگر دارند.

خود ما وقتی وظایفی را که زندگی بر عهده  مان قرار داده انجام می دهیم، خود را با دیدی مثبت تر ارزیابی می کنیم.  وقتی مهارت های جدید می آموزیم، اعتماد به نفس بیشتری پیدا می کنیم و  احساس ارزش قائل شدن برای شخصیت خودمان بیشتر در ما رشد میکند. پس اجازه دهید بچه ها هم این حس را تجربه کنند.

خیال پردازی

خیال پردازی

خیال پردازی به منزله ی دروغ نیست

خیال پردازی در کودکان به منزله مرحله ای از رشد اجتماعی آن ها محسوب می شود. میزان خیالپردازی در کودکان مختلف متفاوت است و اصلا به منزله ی دروغ نیست. دنیای کودکی یکی از بهترین دوره‌های زندگی هر فردی است چون در این دنیای رنگارنگ همه چیز دوست‌داشتنی و روشن است و کمتر دغدغه‌ای در آن وجود دارد. 

یکی  از مسائلی  که خیلی از کودکان با آن برخورد دارند، این است که گاهی خود را به جای یک شخصیت خاص می‌بینند و همین  مساله  اگر طولانی  شود  موجب نگرانی والدین  می‌شود، در صورتی که باید بپذیریم تخیل و همذات‌ پنداری بخشی از دنیای کودکان است و کودکان نیازمند توجه کافی از سوی والدین خود هستند.

تشویق کردن

تشویق کردن

کودکان نیازمند تشویق هستند

تشویق کردن و احساس خوب داشتن را فرزندانمان باید در محیط خانه یاد بگیرند. والدین باید در خانه یکدیگر را تشویق کنند تا فرزندان بشنوند و ببینند. بهتر است که در خانه از هر فرصتی برای شاد‌ بودن استفاده کنیم. می‌توان به بهانه‌های مختلف جشن و سرور مختصری برپا کرد. بهتر است این اندیشه را به فرزندان خود منتقل کنید که خندیدن و شاد‌بودن دلیل نمی‌خواهد. هیچ‌گاه شادی را در ذهن آنها با داشتن امکانات خاص پیوند نزنید و شرطی نکنید، در‌غیر اینصورت آنها همیشه برای شاد بودن شرط و شروط خواهند گذاشت. کودکان همانطور که به غذا احتیاج دارند تا رشد کنند برای پروش روحشان نیز نیازمند تشویق هستند.

تنبیه فیزیکی

تنبیه فیزیکی

زمانی که والدین نمی دانند چه واکنشی داشته باشند...

کودکانی که مورد تنبیهات فیزیکی قرار گرفتند، در آینده از همین روش در تربیت فرزندانشان استفاده میکنند. با تنبیه ناخودآگاه این آزار جسمی را به نسل بعدی انتقال میدهیم. والدینی که برای کنترل شرایط، فرزند خود را کتک می‌زنند معمولاً خودشان در مورد خودشان حس خوبی ندارند، زیرا خود آن‌ها نیز در عمق ضمیر خود می‌دانند که روش تربیتی صحیح در پیش نگرفته‌اند. معمولاً اینگونه والدین در مواجهه با شرایط دشوار و زمانیکه نمی‌دانند باید چه واکنشی نشان دهند سر کودک خود فریاد می‌زنند و یا از تنبیه بدنی استفاده می‌کنند. اما پس از اینکار  و با دیدن  نتایج  منفی، از این کار خود پشیمان می‌شوند.

همه پدر و مادر‌ها می‌دانند که بهترین وسیله برای کنترل فرزندان و تربیت آن‌ها عشق و صمیمیتی است که بین آن‌ها وجود دارد. با از بین رفتن این محبت و تبدیل آن به نفرت و ترس، نه تنها فرایند تربیت کودک ساده‌تر نمی‌شود،بلکه دشوار‌ترخواهد شد. استفاده از خشونت جایگاه پدر یا مادر را در خانواده بی‌ارزش می‌کند.

کودک کنجکاو

کودک کنجکاو

رفتار کنجکاوانه در تمام کودکان وجود دارد

کنجکاوی حسی است ذاتی که از همان ماه‌های اولیه تولد در انسان بروز می‌کند و در پی آن کودک می‌تواند محیط و آدم‌های اطراف خود را بیشتر بشناسد. در حقیقت انسان به طور ذاتی در پی کشف هر پدیده‌ مبهم و نهانی است. از آنجا که در هر مرحله از رشد، ابهامات فرد متفاوت است، شکل پاسخ دادن به آن‌ها هم فرق می‌کند. به دلیل اینکه این حس در بسیاری از انسانها به ویژه از زمان کودکی وجود دارد، کودک به عنوان یک موجود تازه‌ وارد به این دنیا، پر از کنجکاوی است. همین ویژگی باعث می‌شود، نسبت به ساده‌ترین پدیده‌های اطراف توجه نشان ‌دهد. رفتار کنجکاوانه در تمام کودکان وجود دارد اما بسته به شرایط ژنتیکی و محیطی، این رفتار در کودکان  مختلف، با هم متفاوت است. در این زمینه علاوه بر هوش و استعداد ذاتی کودک، مدل تربیتی و  طرز برخورد والدین با این حس هم بسیار تأثیرگذار است. بنابراین می‌توان با رسیدن به درک و دیدگاه صحیح نسبت به حس کنجکاوی، آن را به شکل صحیحی در کودک پرورش داد.

کودک و تلفن همراه

کودک و تلفن همراه

تلفن‌ همراه خطر ابتلا به تومورهای مغزی را در کودکان افزایش می‌دهد

متاسفانه امروزه والدین به راحتی تلفن همراه خود را در اختیار نوجوان، کودک و حتی نوزاد خود قرار می دهند. محققان معتقدند تلفن‌های همراه خطر ابتلا به تومورهای مغزی را در کودکان و نوجوانان افزایش می‌دهد. این درحالی است که کودکان و نوجوانان بیش از سایرین مدت زمان زیادی را به مکالمه با گوشی تلفن همراه خود هستند. از آنجا که کودکان و به‌ ویژه زنان باردار بیش از سایر افراد آسیب پذیرند، احتمال می‌رود تشعشعات منتشر شده از گوشی‌های موبایل به لحاظ فیزیکی روی بدن و مخصوصا مغز کودکان تاثیر بگذارد. بچه ها خیلی زود به تماس با دوستانشان در دنیای مجازی، بازی با تلفن  همراه، نگاه کردن به فیلم یا انیمیشن در گوشی ها و جستجو کردن و گشتن در اینترنت عادت می کنند و  تمام  این  موارد به  سلامتی جسمی و روحی آنها  آسیب می زند. 

والدین باید استفاده از موبایل را به کودکان آموزش دهند و در تأثیرگذاری بر کودکانشان توانمند باشند، درست است که این امر کار سختی است، اما ممکن است.

کودک و موسیقی

کودک و موسیقی

دنیای کودک را پر از موسیقی کنید

برای کمک به رشد مغز فرزندانتان از موسیقی بهره بگیرید. هر چند سن کودک شما اجازه نمیدهد که بتواند از کلاسهای منظم موسیقی برای او استفاده کنید، اما میتوانید دنیای او را پر از موسیقی کنید. با همدیگر به موسیقی های مختلف گوش دهید، او را تشویق کنید که با آواز خواندن و رقصیدن و یا با نواختن موزیک با کمک پیانوی اسباب بازی یا وسایل خانگی دیگر شما را همراهی کند.

کودکانی که به نواختن موسیقی می پردازند نسبت به کسانی که چنین مهارتی را ندارند دارای توانایی بیشتری در مهارت های  خواندن و درک ریاضیات هستند. مخصوصا  کودکانی  که  به تمرین پیانو می پردازند هوش بیشتری را در این  2 مورد نسبت  به دیگر همسالان خود دارند.

لجبازی در کودک

لجبازی در کودک

لازمه ی فرزند پروری صبر و حوصله است

لحن و طرز بیان جملات دستوری باید با دیگر جملاتمان فرق داشته باشد. لازمه فرزند پروری ،داشتن صبر و حوصله و تحمل و احترام به فرزندان است. باید از خود بپرسیم چگونه دستور دهیم که خدشه ای به روان و شخصیت کودک وارد نشود وقتی به کودک خود دستور می دهید، مراقب باشید که خلاقیت کودک ، استعداد کودک و  اعتماد به نفس او تخریب نشود و نشان دهید  که او را دوست دارید. اگر به کودک فشار تربیتی وارد کنید، تعادل روانی او به هم می خورد، یا گوشه گیر  می شود و  دست به  کاری  نمی زند، یا بی خیال همه چیز می شود و ممکن است در این موقع با مقوله لجبازی در کودک هم مواجه شوید.

خشونت کلامی

خشونت کلامی

دامنه خشونت لايه های گسترده ای دارد

خشونت کلامی از خشونت بدنی، آسیب بیشتری برای کودک در بر دارد. دامنه خشونت لايه های گسترده ای از رفتار انساني را در بر مي گيرد. از جمله لايه های زيرين خشونت، خشونت كلامي است كه شامل توهين، تحقير، تهمت، غيبت، برچسب زدن و تمسخر می باشد. اگر چه همه مصاديق اين نوع خشونت اصطلاحا جرم ناميده نمي شود، ولي زمينه را براي خشونت های فيزيكي و كج رفتاری های اجتماعي در روابط بين شخصی فراهم مي كند. رابطه امن والد و فرزندی یک عشق بی‌قید و شرط برای مراقبت و نگهداری است. در رابطه عاطفی سالم با کودک، شما  پیوندی عمیق و مثبت با کودک ایجاد می‌کنید. والدینی که واقعا  فرزندشان  را  دوست دارند اشتباه کودک را با ارائه یک الگوی رفتاری درست اصلاح می‌کنند . آنها  کودک را بخاطر اشتباه، تحقیر نمی‌کنند و او را نادیده نمی‌گیرند.

پیام آنها به فرزندشان این است: رفتارت را نمی‌پسندم اما همچنان دوستت دارم.

استرس در کودکان

استرس در کودکان

ممکن است کودکان ندانند که احساس استرس یا اضطراب دارند

بیشتر والدین دنیای کودک را دنیایی پر از شور و نشاط و بدون هرگونه استرس و نگرانی می‌دانند و از آنجا که خودشان از فرزندانشان محافظت و مراقبت کرده و نیازهایشان را تامین می‌کنند، خیلی به عوامل استرس‌زا توجه ندارند.استرس در کودکان کم‌سن و سال می‌تواند به صورت‌ مکیدن شست، ناخن جویدن، شب ادراری و... باشد اما در کودکان بزرگ‌تر می‌تواند به شکل‌ پرخاشگری، بدزبانی، دروغ گفتن، بی‌نظمی، نداشتن اعتماد به دیگران و... باشد. کودکان به ویژه خردسالان شاید بدانند که احساس ناراحتی یا خشم و عصبانیت دارند، اما ممکن است ندانند که احساس استرس یا اضطراب دارند. گاهی اوقات ما والدین تصور می کنیم که استرس های درونی ما را کودکانمان به هیچ وجه ندارند، اما واقعیت این است که کودکان نیز احساسات مربوط به خود را دارند و مطابق با شرایط سنی شان از احساسات زیادی برخوردارند. آنها هم همانند بزرگسالان استرس را احساس می کنند و چنانچه از نحوه  برخورد با آن آگاهی کامل نداشته باشند، بدون شک دچار آسیبهایی خواهند شد.

نکته حائز اهمیت، داشتن آگاهی کافی والدین است. آنها باید به کودکان آموزش دهند که چگونه احساسات و عواطف خود را شناسایی و با والدین خود در میان بگذارند. با توجه به تجربیات پدر و مادر این امکان  وجود دارد که از  راه های سالم با این مشکل برخورد کنند.

عارضه ی خجالت

عارضه ی خجالت

شخصیت در کودکی و از طریق تعامل شکل می گیرد

شخصیت انسان در دوران کودکی از طریق بازی و تعامل و رابطه اجتماعی با همسالان و همبازی‌ها و دوستانش شکل می‌گیرد و طی این تعامل، خودش و عواطفش را می‌شناسد و الگوهای روابط بین فردی را می‌آموزد. به حالت نسبتا پایداری که کودک بیشتر اوقات به تنهایی بازی کند و در جمع همبازی‌ها و همسالان شرکت نکند، گوشه‌گیری گفته می‌شود. برای درمان ابتدا باید مشخص شود، علت کمرویی کودک و نوع آن کدام است. علاوه بر آن، از روش‌های رفتار درمانی برای شکل‌دهی کودک استفاده می‌شود. عارضه ی خجالت، مواقعی پیش می آید که کودک در موقعیت های ناآشنا قرار گیرد یا هنگام تعامل و گفت و گو دچار اضطراب و ناراحتی های عصبی شود یا زمانی که کودک به طریقی مورد توجه  دیگران  قرار گرفته است  در آن  حالت بی نهایت ناراحت و خشمگین می شود.

معمولا  کودکانی  که خجالتی هستند بیشتر شاهد بازی بچه های دیگر بوده و کمتر در بازی شرکت می کنند.

قبل از هر چیز والدین باید مراقب رفتار خود باشند و به جای دامن زدن به خجالتی و کم رو بودن کودک ،علل کمرویی او را شناسایی کرده و در پی برطرف کردن آن باشند.

نقش بازی

نقش بازی

بازی وسیله ای برای بیان احساسات

بازی، فعالیتی طبیعی، لذت بخش، شگفت انگیز و پر رمز و راز است. بازی وسیله ای برای بیان احساسات، برقراری ارتباط، توصیف تجربیات، آشکار کردن آرزوها، رسیدن به خودشکوفایی، خودآگاهی و خودکار آمدی است. بازی کردن برای کودکان اثرات بسیار خوبی دارد، مثلا برای پرورش روح و آرامش کودکان بسیار تاثیر گذار است. بسیاری از پزشکان پیشنهاد میکنند که کودکانی که عصبانی هستند را به بازی کردن اجبار کنید تا هم  آرام شوند و هم کم کم روحشان به این موضوع عادت کند. والدین میتوانند در بازی کردن بچه ها به آنها کمک کنند و در سایه ی آن درس اخلاق،ضوابط،مقررات و راه و رسم زندگی را به فرزندشان نشان دهند.

کودکان در بازی کردن متوجه میشوند که برای رسیدن به چیزی باید تلاش کنند، آرامش خود را حفظ کنند و صبور باشند. چرا که غیر از این باشد بازیشان خراب خواهد شد.

زمان خواب

زمان خواب

زمان خواب بسیار مهم است

قشنگترین ،مفیدترین  و بهترین زمان با هم بودن با فرزندتان زمان قبل از خوابش است.

شما خودتان میتوانید این زمان را موثر، شادی بخش،مفید، برایش برنامه ریزی کنید. مراسم شب همیشه در یاد بچه ها خواهد ماند و بهترین صحبت ها همان شب ها صورت میگیرد. نباید تلاش برای خواباندن کودک تبدیل به درگیری شود. زمان خواب بسیار مهم است و حتی خواباندن کودک در تعطیلات آخر هفته باید روال عادی خود را داشته باشد.

برای آرام  کردن افکار کودک و کمک به خواب بهتر او می‌توانید در نور کم برای او کتاب بخوانید. اتاق خواب باید تاریک، خنک، ساکت و بدون وسایل دارای نمایشگر مانند تلویزیون باشد.